Üniversite Öğrencilerinde Fiziksel Aktivite Engelleri ile Depresyon, Anksiyete ve Stres Düzeyleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi Makale özeti: Bu araştırmada üniversite öğrencilerinde fiziksel aktiviteye yönelik algılanan engeller ile depresyon, anksiyete ve stres düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışma nicel araştırma paradigması çerçevesinde kesitsel ve ilişkisel tarama modeli kullanılarak yürütülmüştür. Araştırmaya Dicle Üniversitesi’nde öğrenim gören 415 gönüllü öğrenci katılmıştır. Veri toplama aracı olarak Fiziksel Aktivite Engelleri Ölçeği (FAEÖ) ile Depresyon Anksiyete Stres Ölçeği Kısa Formu (DASS-21) kullanılmıştır. Veriler IBM SPSS Statistics programı aracılığıyla analiz edilmiştir. Tanımlayıcı istatistiklerin yanı sıra Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon Analizi ve basit doğrusal regresyon analizi uygulanmıştır. Bulgular, fiziksel aktivite engelleri ile depresyon (r = .183), anksiyete (r = .201) ve stres (r = .188) arasında pozitif ve anlamlı ilişkiler bulunduğunu göstermiştir (p < .01). Ayrıca fiziksel aktivite engelleri toplam puanı, DASS-21 toplam puanını anlamlı düzeyde yordamaktadır (β = .208, p < .001). Regresyon modeli, psikolojik sıkıntı düzeyindeki varyansın %4,3’ünü açıklamaktadır (R² = .043). Sonuçlar, fiziksel aktiviteye yönelik algılanan engellerin artmasının psikolojik sıkıntı düzeyleri ile ilişkili olduğunu göstermektedir. Bulgular, üniversite öğrencilerinde fiziksel aktiviteyi teşvik eden müdahale programlarının ruh sağlığını destekleyici potansiyel taşıdığını ortaya koymaktadır. Bununla birlikte, kesitsel tasarım nedeniyle nedensel yorumlardan kaçınılmalıdır. Gelecek araştırmalarda boylamsal ve deneysel çalışmalar önerilmektedir. Yayın bilgileri: Dergi: Dede Korkut Spor Bilimleri Dergisi · Yazarlar: Diyar Tekce, Ender Özbek, Tuğçe Aköz · DOI: 10.71243/dksbd.1896962
